บทที่ 406 แม้แต่คนยังดูไม่อยู่

“เฮ้อ น่าเสียดายจริงๆ!”

คุณลุงวัยกลางคนมองคนที่หมดลมหายใจไปแล้วด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย นี่เป็นเคสแรกที่เขาเจอในวันนี้เลย

“ไปดูคนต่อไปเถอะครับ!”