บทที่ 444 ผักก็กินแบบนี้ได้ด้วยหรือเนี่ย

“ฮือๆ… สองสามวันนี้อย่าหวังเลยว่าคุณหนูคนนี้จะยอมกลับบ้าน!”

สวีเยว่หลิงวางแผนไว้แล้วว่า จนกว่าจะถึงวันก่อนหน้าที่จะต้องกลับไปทำงานที่หยางเฉิง เธอถึงจะยอมกลับบ้าน ทว่าเมื่อหันไปมองน้องสาวตรงเบาะข้างคนขับ ก็เริ่มนึกเสียใจที่ยอมให้ตามมาด้วย

น้องสาวไม่เหมือนเธอ ยังต้องเรียนหนังสืออยู่ ไม่แน่ว่าการบ้านปิดเทอมฤดูหนาวก็ยังทำไม่เสร็จด้วยซ้ำ