บทที่ 454 ขวดละหลายหมื่นก็ยังตัดใจยกให้ได้

“ขอบใจมากนะหลานชาย ว่าแต่นายชื่ออะไรล่ะ?”

เมื่อเห็นว่าพ่อของตนไม่เป็นอะไรแล้ว ฉินหย่งคังก็เก็บกระดาษแผ่นนั้นอย่างระมัดระวัง เขาตั้งใจว่าพอกลับไปจะเอาไปให้คนรู้จักช่วยดูให้ ไม่ใช่ว่าเขาไม่เชื่อใจ แต่แพทย์แผนจีนต้องอาศัยประสบการณ์และความเชี่ยวชาญ หลานชายคนนี้ยังดูหนุ่มเกินไป

“ฉินเซียวครับ!” เขาตอบพลางเก็บถุงสมุนไพรเข้าที่