บทที่ 105 โจ๊กไข่เยี่ยวม้าหมูสับ (ตอนต้น)

ผู้อำนวยการยังไม่ทันได้เอ่ยปากรั้ง ฉู่อวี๋ก็ทิ้งไว้เพียงแผ่นหลังเสียแล้ว เขาจึงอดรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยไม่ได้

"ผู้อำนวยการครับ ฉู่อวี๋ดีกับเซี่ยหานขนาดนี้ สองคนนั้นคงไม่ใช่ว่า…"

เซียวปิงที่ยืนอยู่ข้างๆ เปิดปากถามขึ้น แม้จะพูดไม่จบประโยค แต่ความนัยนั้นชัดเจนจนไม่ต้องอธิบายขยายความให้มากเรื่อง