บทที่ 115 ส่งเขาไป

เที่ยวบินของฉู่อวี๋คือช่วงหกโมงเช้า เขาจึงตื่นนอนตั้งแต่เช้ามืด

เซี่ยหานยังคงหลับปุ๋ย พอรู้สึกตัวว่าอ้อมกอดที่เคยกอดเธออยู่ว่างเปล่า เธอก็พลิกตัวไปมาอย่างไม่คุ้นชิน

ฉู่อวี๋มองใบหน้ายามหลับใหลของเธออยู่นาน แม้จะอาลัยอาวรณ์แต่ก็โน้มตัวลงไปจูบหน้าผากเธอเบาๆ ก่อนจะเตรียมตัวออกไป