บทที่ 142 อาหารเช้าเมนูเดียวกับเทพธิดา

ชวนชวนกับเซี่ยหานเดินจับมือกันไป จู่ๆ ก็รู้สึกว่าอีกฝ่ายสมกับเป็นเพื่อนซี้ของตัวเองจริงๆ ไม่ว่าจะเรื่องชอบกิน หรือเรื่องชอบศึกษาพิชัยสงคราม ต่างก็มีความสนใจลึกซึ้งพอๆ กัน

“เราสองคนสมกับเป็นเพื่อนรักกันจริงๆ โบราณว่าไว้ นกขนสีเดียวกันมักบินรวมฝูง เราสองคนนี่พวกเดียวกันเป๊ะเลย!”

เซี่ยหานถึงกับอ้าแขนกอดอีกฝ่าย สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้น