บทที่ 150 ความรักต้องรู้จักเอาแต่ใจ

"นั่นก็เพราะนายไม่เข้าใจความละเอียดอ่อนของผู้หญิงต่างหาก พวกผู้หญิงอย่างเราเวลาคบกับใครก็ต้องมีลูกอ้อนลูกงอนกันบ้าง 'ลูกงอน' นี่ถือเป็นศาสตร์ชั้นสูงเลยนะรู้ไหม? เป็นวิชาที่ผู้ชายอย่างพวกนายไม่มีวันเรียนรู้ได้หรอก ถ้าไม่เข้าใจก็อย่ามาทำเป็นรู้ดีหน่อยเลย อีกอย่างเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่ผู้ชายหยาบกระด้างอย่างนายควรมาถามด้วยซ้ำไป ยังไงซะนายก็ไม่มีวันเข้าใจหรอก!"

เซี่ยหานเบ้ปาก อารมณ์ของเธอฟื้นตัวกลับมาเต็มร้อยแล้ว ถึงได้ยังมีแก่ใจมานั่งเถียงกับหลี่เยว่ได้ขนาดนี้

"โอเคๆ ผมไม่เข้าใจก็ได้ ตอนนี้ผมหัวหมุนจะแย่อยู่แล้ว ยังต้องไปจัดการวิดีโอไลฟ์สดที่คุณดูค้างไว้นั่นอีก คุณใจเย็นๆ หรือไปนอนพักสักงีบเถอะ แล้วค่อยคิดให้ดีว่าจะคุยกับฉู่อวี๋ยังไง อย่างช้าที่สุดพรุ่งนี้ต้องให้คำตอบเขานะ บอกตามตรงเลยนะ ถ้าไม่ใช่เพราะนิสัยถือตัวบ้าบอนั่นของคุณนะ ผมว่าคืนนี้ไม่ควรปล่อยให้ผ่านไปเลย เรื่องแบบนี้ทิ้งไว้ข้ามคืนเดี๋ยวจะกลายเป็นความขุ่นเคืองในใจเอาได้!"