บทที่ 166 หัวใจสาวน้อยโบยบิน

“ผักกาดขาวที่ไหนจะโตมาหน้าตาแบบนายกัน สองสามขวบอะไร นี่จะสี่สิบอยู่แล้วไหม เลิกแอ๊บเด็กได้แล้วย่ะ” เซี่ยหานกินจนเกือบจะเรอจึงยอมปิดฝากล่อง

หลี่เยว่ก้มมอง กุ้งเครย์ฟิชสี่กล่อง เซี่ยหานฟาดคนเดียวไปสองกล่องครึ่ง

ตาเขาแทบถลนออกมา ดูจากท่าทางแล้ว นี่คงยังไม่ได้กินแบบปล่อยผี ไม่อย่างนั้นคงเกลี้ยงไม่เหลือซากแน่