บทที่ 168 ประธานเฟิงผู้สวมหน้ากาก

ท่วงท่าการเต้นของเซี่ยหานงดงามสะกดสายตาเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เพียงแต่พอต้องเต้นคนเดียว มันกลับเหมือนขาดอารมณ์ร่วมบางอย่างไป

เธอเองก็สัมผัสได้เช่นกัน จึงหยุดเต้นลงหลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง สีหน้าฉายแววกลัดกลุ้ม

"เต้นคนเดียวแบบนี้หาฟีลยากจัง รู้สึกว่ามันยังไม่ใช่ยังไงก็ไม่รู้" เธอพึมพำกับตัวเองเบาๆ