บทที่ 200 สวมเขา

“ฮ่าๆ แต่ของล้ำค่าอย่างคุณมีคนคอยประคบประหงมเยอะเกินไปแล้วนะ…” เซี่ยหานหัวเราะเบาๆ ใครๆ ก็ดูออกทั้งนั้นว่าแฟนคลับของฉู่อวี๋มีมากกว่าเธอตั้งกี่เท่า

“ไม่เป็นไรหรอก ขอแค่มีผมคอยประคบประหงมคุณไว้ในอุ้งมือคนเดียวก็พอแล้ว” เสียงของฉู่อวี๋ทุ้มต่ำลงเล็กน้อย แต่ยังคงนุ่มนวลชวนฟังเหมือนเคย

เซี่ยหานยกมุมปากขึ้นบางๆ ในอ้อมแขนกอดแท็บเล็ตไว้พลางไถเวยปั๋วกับเว็บบอร์ด คุยโทรศัพท์กับฉู่อวี๋ไปด้วย