บทที่ 202 ราชินีจอเงินลู่เยี่ยมกองถ่าย (กลาง)

“คุณพูดต่อสิคะ” เซี่ยหานไม่ได้ตอบรับตรงๆ

“ซินซินเป็นเด็กค่อนข้างเก็บตัว ฉันเข้าใจจุดนี้ดีที่สุด ในใจคิดอะไรไม่เคยยอมพูดออกมาเลย ทำให้คนอื่นต้องคอยเป็นห่วงอยู่ตลอด ฉันเองก็เดาไม่ออกว่าแกอยากจะทำอะไรกันแน่ ตอนแรกที่บอกจะมาถ่ายละคร ฉันไม่เห็นด้วยเลยสักนิด เพราะยังไงสุขภาพแกก็ไม่ดี ถ้าเกิดไปเป็นลมล้มพับในกองถ่ายขึ้นมา คงสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นแย่ แต่แกเอาแต่รบเร้าอ้อนวอน พอฉันใจอ่อนวูบเดียวก็เลยยอมตกลง หาคนช่วยจัดการส่งเข้ามา ไม่นึกเลยว่าจะถูกส่งมาเข้ากองถ่ายของพวกเธอ”

ตอนที่ลู่ฉิงหรานพูดประโยคเหล่านี้ น้ำเสียงค่อนข้างใส่อารมณ์ร่วม