บทที่ 218 โดนสาดโคลนก็แค่ล้างมลทิน

“นายนั่นแหละน่าเกลียด” ปากเซี่ยหานพูดไปอย่างนั้น ทว่าคิ้วกลับขมวดมุ่น ชัดเจนว่าเธอกำลังคิดทบทวนจริงๆ ว่าตอนที่ถูกถ่ายรูปพวกนี้ ตัวเองกำลังทำอะไรอยู่กันแน่

“ฉันต้องกำลังกินอยู่แน่ๆ นึกไม่ออกเลยว่าจะมีเรื่องอะไรอื่นอีกที่ทำให้ฉันแสดงสีหน้าเหมือนพร้อมร่วมเป็นร่วมตายแบบนั้นออกมาได้”

หลี่เยว่แค่นหัวเราะทันที “ร่วมเป็นร่วมตายเนี่ยนะ ช่างกล้าพูด เอาเถอะ มีอีกสายโทรเข้ามาพอดี แค่นี้ก่อนนะ”