บทที่ 230 โปรแกรมตรุษจีนของว่านเฟิง

เรื่องที่เฟิงฉีพยายามสรรหาเหตุผลมาแก้ต่างให้ตัวเองดูดีนั้น จินหรานไม่อยากจะต่อปากต่อคำด้วยเลยจริงๆ ถ้าไม่ติดว่านี่เป็นเวลางาน และอีกฝ่ายมีศักดิ์เป็นเจ้านายละก็ เขาคงกลอกตามองบนใส่แบบไม่ไว้หน้าไปแล้ว

"เช้าสั่งเย็นเปลี่ยนไม่ใช่ลางที่ดีหรอกนะครับ มักจะเป็นสัญญาณบ่งบอกถึงยุคกาลอวสานของบ้านเมืองเสียมากกว่า" จินหรานยกมือดันแว่นตรงสันจมูก พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง

เฟิงฉียังคงหน้านิ่งไม่เปลี่ยนสี "นั่นมันเพราะนางสนมปีศาจล่มเมืองต่างหากล่ะ ที่เป่าหูจนฮ่องเต้หลงมัวเมาจนโงหัวไม่ขึ้น"