บทที่ 232 รอยร้าวในความสัมพันธ์

"เอาละ เธอไม่ไว้ใจผมเหรอ บทเรื่องนี้ดีจริงๆ นะ" เสียงของฉู่อวี๋ฟังดูนุ่มนวลและผ่อนคลายขึ้น น้ำเสียงช่วงท้ายยังเจือรอยยิ้มเหมือนกำลังปลอบประโลมเธอ

ทว่าใบหน้าของเซี่ยหานกลับไร้รอยยิ้ม เธอทำเพียงยกมุมปากขึ้นอย่างฝืนทน ซึ่งในสายตาของหลี่เยว่แล้ว ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็เห็นแต่ความขมขื่น

"งั้นคุณกินข้าวเสร็จแล้วก็พักผ่อนเถอะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะมาจับผิด แล้วต่อไปก็จะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว"