บทที่ 234 ยังไม่รู้ความเท่าเด็ก

"จริงด้วย ตอนนี้ฉู่อวี๋ก็ไม่เรียกฉันว่าเสี่ยวหานแล้วเหมือนกัน เรียกชื่อเต็มตลอดเลย!" เธอกินเลือดเป็ดกับเต้าหู้เข้าไปชิ้นหนึ่ง รสเผ็ดชาแผ่ซ่านไปทั่วปากทันที ช่วยให้เจริญอาหารขึ้นมาทันตา

"เธอก็เหมือนกันไม่ใช่หรือไง" หลี่เยว่ไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมอง

เซี่ยหานกะพริบตาปริบๆ ดูเหมือนจะจริงอย่างที่เขาว่า แต่เรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของเธอแน่นอน เธอจึงกลอกตาใส่เขาไปทีหนึ่ง