บทที่ 244 โลกนี้มีหมาเยอะเกินไป

"คราวนี้เธอไปทำอะไรให้ยัยนั่นไม่พอใจอีกล่ะ?" เซี่ยหานถามเบาๆ

"ก็สั่งให้ฉันซื้อโน่นซื้อนี่น่ะสิ มีแต่ของจุกจิกทั้งนั้น อย่างแค่กระดาษเขียนจดหมายสวยๆ แผ่นเดียว ยัยนั่นสั่งให้ฉันกดคืนสินค้าในเถาเป่าตั้งแปดรอบ! ของมาส่งทีไรก็บอกว่าไม่สวย สีเพี้ยนบ้างล่ะ ทั้งที่ควรจะเป็นสีชมพูหวานแหวว แต่ไหงกลายเป็นสีม่วงแดงไปได้ แล้วมันความผิดฉันเหรอ พอเห็นว่าฉันไม่อยากส่งคืน ก็สั่งให้ฉันไปรีวิวกดคะแนนร้านค้าอีก อยากจะด่ากราดใส่จริงๆ ให้ตายสิ! นี่มันจงใจแกล้งกันชัดๆ…"

ชวนชวนมีเรื่องอัดอั้นตันใจอัดแน่นเต็มอก แค่ฟังเธอบ่นพึมพำ เซี่ยหานก็พอนึกภาพออกเลยว่าลู่ซินรับมือยากขนาดไหน