บทที่ 249 สายเรียกเข้าจากเฟิงมั่ว

"เซี่ยหาน!" ก่อนที่ประตูจะปิดลง เซี่ยหานได้ยินเสียงฉู่อวี๋ตะโกนเรียกเธอ

แต่เธอแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน ในเมื่อพูดคำนั้นออกไปแล้ว ย่อมไม่มีทางหวนกลับ ทุกอย่างระหว่างพวกเขาจบลงอย่างสิ้นเชิงแล้ว

เธอหยิบแว่นกันแดดออกมาจากกระเป๋าแล้วสวมไว้ ตอนนี้ขอบตาคงยังแดงก่ำ และสีหน้าก็คงดูไม่จืดแน่ๆ