บทที่ 254 มื้ออาหารสิ้นสุดลง

เซี่ยหานเงยหน้าขึ้น ปากยังเคี้ยวกุ้งสดที่เพิ่งแกะเปลือกไปหยกๆ ตรงท้องกุ้งมีไข่สีเขียวเกาะอยู่ พอจิ้มกับวาซาบิและจิ๊กโฉ่ว รสชาติที่แผ่ซ่านทั่วทั้งปากก็ช่างอร่อยล้ำเกินบรรยาย

เฟิงฉีมองเธอ ตาคู่นั้นแทบไม่กะพริบเลยสักนิด เอาแต่จดจ้องเธออยู่อย่างนั้น

ดวงตาของผู้ชายคนนี้สวยมาก ปกติมักจะทอประกายเย็นชาชวนให้คนไม่กล้าเข้าใกล้ ทว่าในยามนี้กลับมีน้ำระยับคลอเคลีย ริมฝีปากบางขยับเบาๆ คล้ายมีคำพูดวนเวียนอยู่ตรงปลายลิ้น อยากพูดแต่ก็ยั้งไว้