บทที่ 266 กิ๊บติดผมรูปหัวกระต่าย

ราตรีมืดมิด สายฝนเทกระหน่ำ

หลัวเว่ยเวยเดินโซซัดโซเซไปตามท้องถนนอย่างไร้วิญญาณ บนถนนแทบไม่เหลือผู้คนแล้ว มีเพียงพนักงานออฟฟิศที่เลิกงานดึกไม่กี่คนวิ่งผ่านไปอย่างเร่งรีบ ในมือต่างก็กางร่ม

มีเพียงเธอที่เปียกปอนไปทั้งตัว กลายสภาพเป็นลูกหมาตกน้ำท่ามกลางค่ำคืนฝนพรำ