บทที่ 270 งานเลี้ยงฉลองเล็กๆ

เฟิงฉีขมวดคิ้วแน่น ชำเลืองมองเขาด้วยหางตา แววรังเกียจนั้นชัดเจนเสียจนไม่ต้องเอ่ยปาก

ปูในถ้วยใบเล็กนั่นแหลกละเอียดไม่เป็นชิ้นเป็นอัน คนทุบลงแรงมากเกินไปจนแม้แต่ไข่ปูก็เละเทะทะลักออกมา ดูไม่น่ากินเลยสักนิด

แถมก้ามปูกับตัวปูก็ไม่ได้จัดวางให้เรียบร้อย มองดูแล้วเหมือนของเกรดต่ำที่ทำมาแบบลวกๆ เสียจริง