บทที่ 278 ค่ำคืนที่ไม่อาจข่มตาหลับ

พอริมฝีปากและเรียวลิ้นของคนทั้งสองสัมผัสกัน สัมผัสนุ่มละมุนนั้นก็ทำให้เขาหยุดตัวเองไม่ได้ในทันที

เฟิงฉีเปรียบเหมือนหมาที่ได้แทะกระดูก จะสั่งให้ปล่อยปากน่ะ เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้อย่างสิ้นเชิง เขาถึงได้ดูดดึงเอาไว้ไม่ยอมปล่อย จนกลายเป็นจูบอันดูดดื่มแนบแน่นที่แทบจะแยกจากกันไม่พ้นหลังจากนั้น

รอจนจูบเสร็จแล้วนั่นแหละ เขาถึงเริ่มรู้สึกตื่นตระหนกอยู่บ้าง