บทที่ 283 ความรักที่รอคอย

ทั้งสองคนนั่งกลัดกลุ้มกันอยู่นาน เซี่ยหานย่อมรู้ดีว่าสิ่งที่หลี่เยว่พูดมาทั้งหมดล้วนเป็นความจริง และเธอก็เคยคิดทบทวนมาแล้วหลายตลบ

“งั้นตอนนี้มันก็เหมือนเดินมาถึงทางตันแล้วสิ ถ้าฉันอยากจะสงบจิตสงบใจเคี่ยวกรำฝีมือการแสดง มันก็ต้องเรียนรู้ควบคู่ไปกับการปฏิบัติจริง แต่ตอนนี้ตารางงานฉันแน่นเอี๊ยด ไม่มีโอกาสเลยสักนิด แล้วถ้าฝีมือไม่พัฒนาขึ้น หนังฟอร์มยักษ์ก็คงไม่เอาฉัน ฉันก็ขึ้นจอเงินไม่ได้ แล้วก็ต้องทนเคี่ยวกรำอยู่ในซีรีส์ต่อไป…”

พอเซี่ยหานพูดถึงตรงนี้ คิ้วก็ขมวดมุ่นเข้าหากันจนแน่น ทั้งตัวดูมืดแปดด้านไปหมด