บทที่ 290 ประธานเฟิงผู้หัวโบราณ

จนกระทั่งตรงเป้ากางเกงว่ายน้ำของเฟิงฉีสงบลงเป็นปกติ เขาถึงยอมปล่อยมือ

เซี่ยหานเงยหน้ามอง ก็เห็นว่าสีหน้าของชายหนุ่มกลับมาเคร่งขรึมจริงจังอีกครั้ง ทำราวกับว่าคนที่เขินจนแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนีเมื่อครู่ไม่ใช่ตัวเองอย่างนั้นแหละ

เธออดเบะปากไม่ได้ รู้สึกว่าแบบนี้ชักไม่ค่อยสนุกเท่าไรแล้ว