บทที่ 295 จูบแลกปู

เมื่อเห็นว่าเธอยังคงนอนนิ่งไม่สะทกสะท้าน เฟิงฉีก็อดถอนหายใจยาวไม่ได้ หลังจากใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดเขาก็งัดไม้ตายนั้นออกมาพูด

เซี่ยหานที่เดิมทีพร้อมจะผล็อยหลับไปทุกเมื่อ พอได้ยินประโยคนี้เข้าก็เบิกตากว้างขึ้นมาทันที

เธอนอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียง พลางใช้ความคิดอย่างลังเลใจที่สุดนับตั้งแต่ก้าวเท้าขึ้นเกาะมา เหมือนกำลังชั่งน้ำหนักว่าคุ้มไหมที่จะยอมสละเนื้อตัวให้เฟิงฉี