บทที่ 334 มีข่าวใหญ่แล้ว

พอได้ยินเซี่ยหานเว้นจังหวะหายใจลากยาวขนาดนี้ หลี่เยว่ยังไม่ทันได้ดีใจก็พาลห่อเหี่ยวไปเสียก่อน

เดิมทีรอยยิ้มเกือบจะผุดขึ้นมาอยู่แล้วแท้ๆ แต่สุดท้ายกลับต้องกลืนกลับลงคอไป จนสีหน้าดูพิลึกพิลั่นอย่างยิ่ง ราวกับกลืนแมลงวันเข้าไปทั้งตัว

เซี่ยหานเห็นเขากลืนไม่เข้าคายไม่ออกขนาดนั้นก็อดไม่ได้ที่จะยกมือปิดปากหัวเราะคิกคัก ดูมีความสุขเหลือเกิน