บทที่ 338 พันธมิตรพี่น้อง

เซี่ยหยวนพูดประโยคนี้ออกมาได้หน้าตาเฉย สีหน้าไม่เปลี่ยน ตาไม่กะพริบ และไม่มีแววละอายใจเลยสักนิด

ตอนที่เซี่ยหานได้ยินคำนี้ เธอแทบจะพ่นเครื่องดื่มที่อมอยู่ในปากออกมา ต้องบอกก่อนว่าคุณเซี่ยไม่ใช่คนประเภทที่ให้ความสำคัญกับสายใยครอบครัวอะไรขนาดนั้น อีกอย่างเซี่ยหานโตมากับเว่ยหมิงหรูเป็นส่วนใหญ่ ขนาดแม่ตัวเองเธอยังกลัวจนหัวหด แล้วนับประสาอะไรกับพ่อล่ะ

ในสายตาของเจ้าของร่างเดิม พ่อคือตัวตนที่น่ากลัวยิ่งกว่าแม่อีก เพราะพ่อไม่เคยยิ้มแย้ม และแทบไม่เคยเห็นเขาแสดงความห่วงใยเธอต่อหน้าเลย ดังนั้นแม้เจ้าของร่างเดิมจะมีชีวิตสุขสบาย มีเงินทองล้นมือ แต่ในโลกของจิตใจ เธอกลับโหยหาความรักจากพ่อแม่อย่างยิ่ง