บทที่ 354 ก่อนจากไป

ทั้งสองคนหยอกล้อคลอเคลียกันไปมาจนหัวเราะร่า ในที่สุดเซี่ยหานก็หมดทางสู้จนต้องยอมเอ่ยปากขอความเมตตา ทว่าเพราะมัวแต่หัวเราะหนักเกินไปจนพูดจาแทบไม่เป็นคำ ฟังดูไม่ต่างอะไรกับเด็กติดอ่างเลยสักนิด

เฟิงฉีเห็นเธอหัวเราะจนน้ำตาเล็ด ไม่อยากให้เธอรู้สึกอึดอัดไปมากกว่านี้จึงยอมปล่อยมือ

ทั้งคู่นอนเคียงข้างกันอยู่บนเตียง เซี่ยหานยังคงหอบหายใจถี่ เห็นได้ชัดว่าเหนื่อยเอาเรื่อง