บทที่ 392 คำเตือนของเฟิงฉี

"เซี่ยหาน มาทำอะไรตอนนี้ล่ะ ผมจำได้ว่าวันนี้เธอมีเรียนการแสดงไม่ใช่เหรอ" เฟิงฉียังคงนั่งอยู่ที่เดิม แววตาอ่อนโยนลงเล็กน้อย

"ผ่านมาแถวนี้เลยแวะมาหาน่ะ รบกวนคุณหรือเปล่าคะ" เซี่ยหานเมินโม่ยวี่โหรวไปโดยสิ้นเชิง เธอเดินตรงไปนั่งเก้าอี้หน้าโต๊ะทำงาน แทนที่ตำแหน่งของโม่ยวี่โหรวทันที

โม่ยวี่โหรวที่ยืนอยู่ตรงนั้นรู้สึกเหมือนจะยืนก็ไม่ใช่จะนั่งก็ไม่เชิง เธอคิดว่าเซี่ยหานจงใจตั้งตัวเป็นศัตรูกับเธอ ในใจจึงอดกระหยิ่มยิ้มย่องไม่ได้ ดูท่าที่เธอทำตัวล้ำเส้นไปในวันนี้คงไม่ได้สูญเปล่าเสียทีเดียว