บทที่ 440 ตาต่อตา ฟันต่อฟัน

ชายคนนั้นโมโหจัดกับการขัดขืนของเธอ เขาพุ่งเข้าไปกระชากแขนเธอไว้แน่น แล้วเงื้อมือตบหน้าซ้ายขวาสองฉาดใหญ่ทันที

หลิวเย่ทนฟังเสียงฝ่ามือกระทบเนื้ออันแสนบาดหูนั้นต่อไปไม่ไหว มันทำให้เธอนึกย้อนไปถึงภาพในอดีตที่ตัวเองเคยโดนทำร้าย เธอจึงอุ้มลูกน้อยเตรียมจะเดินหนี โดยมีถานฉีฉีเดินตามหลังกลับไปทางบ้าน

ทว่าเดินไปได้แค่ครึ่งทาง หลิวเย่ก็อดใจไม่ไหวจนต้องหันกลับไปมอง ปรากฏว่าวังรุ่ยถูกกดลงไปนอนกับพื้นเสียแล้ว ชายคนนั้นนั่งคร่อมร่างเธออยู่และกระหน่ำรัวหมัดใส่อย่างบ้าคลั่ง