บทที่ 454 ทวงหุ้น

เฟิงอวิ๋นขับรถออกจากบริษัทด้วยความเร็วสูง มุ่งหน้าตรงไปยังแถบชานเมือง เขาเหยียบคันเร่งเพื่อระบายโทสะ แผดเสียงตะโกนก้องอยู่กลางทุ่งรกร้างไร้ผู้คน ที่ซึ่งไม่มีใครได้ยิน และไม่มีใครรำคาญ

สิ่งที่เขาเผชิญในวันนี้มันสะเทือนใจเกินไป ภาพลักษณ์ของคุณอาสองที่เขาจดจำไว้ในใจมาตลอด ไม่รู้ว่าเริ่มพังทลายลงอย่างสิ้นเชิงตั้งแต่เมื่อไร

คนที่เคยให้เขาขี่คอตอนเด็กๆ คอยโอ๋ให้เขาดีใจ พาวิ่งวนรอบบ้านรอบแล้วรอบเล่า คนที่พาเขาไปแอบกินไอศกรีมโคนที่แม่ไม่ยอมให้กิน แล้วช่วยกันเช็ดคราบไอศกรีมที่เลอะตรงมุมปาก ช่วงเวลาแบบนั้นจะไม่มีวันหวนกลับมาแล้วจริงๆ หรือ