บทที่ 456 เฟิงจิ้งอวี่โอ้อวดตน

"เอาละ ฉันรู้แล้ว" เฟิงฉีตอบกลับไปส่งๆ ขณะนั้นเซี่ยหานเดินออกมาจากห้องลองเสื้อพอดี เสื้อเชิ้ตสีพื้นตัวนั้นเข้ากับบุคลิกของเธอได้อย่างลงตัว ดีไซน์แปลกใหม่ตัดเย็บประณีต ยิ่งขับผิวขาวผ่องดุจหิมะของเซี่ยหานให้ดูเปล่งประกายยิ่งขึ้น

"สวยไหมคะ" เซี่ยหานยิ้มตาหยีมองเขา พอเห็นแววชื่นชมในดวงตาของเขาอย่างไม่คิดจะปิดบัง เธอก็รู้สึกกระหยิ่มใจเป็นพิเศษ

"สวย" เขาเอ่ยออกมาอย่างไม่ลังเล สุ่มเสียงอ่อนโยนลุ่มลึกนั้นดังลอดผ่านโทรศัพท์ไปเข้าหูจินหรานเต็มสองรูหู