บทที่ 463 อวี๋ซูอิ่งเข้าวงการ

หลังจากรับสายของเฟิงฉี เซี่ยหานก็ลุกจากเตียงทันที เธอรู้ตัวดีว่าคงนอนไม่หลับแล้ว ด้วยความเป็นห่วงที่ยังคั่งค้างในใจ จึงหยิบเสื้อคลุมมาสวมแล้วเดินลงไปชั้นล่างเพื่อรอเขากลับมา

สายตามองเข็มนาฬิกาบนฝาผนังค่อยๆ ขยับไปทีละนิด มือทั้งสองข้างเผลอกำแน่น ทั้งที่โทรทัศน์ยังเปิดทิ้งไว้ แต่ภาพและเสียงกลับไม่เข้าหัวเธอเลยแม้แต่น้อย

จนกระทั่งมีเสียงดังขึ้นที่หน้าประตู เธอจึงรีบลุกจากโซฟาก้าวตรงไปที่โถงทางเข้าทันที