บทที่ 492 เชิญเพื่อนเจ้าสาว

“ฮ่าๆ ฉันลืมไปสนิทเลย เมื่อก่อนบอกให้แกขยันลดน้ำหนักหน่อยก็ไม่ยอมเชื่อ เอาแต่กินแหลกไม่อั้น คราวนี้รู้ซึ้งถึงคำว่าเสียใจหรือยังล่ะ” เซี่ยหานไม่ได้มีความเห็นอกเห็นใจแม้แต่น้อย เอาแต่หัวเราะเยาะชวนชวนอย่าง ‘ไร้ความปรานี’

ชวนชวนบ่นอย่างแค้นเคือง “ทำไมกินเยอะเหมือนกันแท้ๆ แต่เธอกลับผอม ส่วนฉันดันอ้วนเอาๆ ล่ะเนี่ย”

“ฉันออกกำลังกายวันละเท่าไหร่ แล้วแกออกกำลังกายวันละกี่นาทีกันยะ” เซี่ยหานย้อนถาม