บทที่ 512 เกลี้ยกล่อมคุณพ่อ

"คุณพ่อคะ?" เซี่ยหานเพิ่งจะกล่อมหว่านล้อมแม่เสร็จ ก็ปรี่มาทำหน้าที่ "ทูตเจรจา" กับพ่อต่อทันที

เซี่ยจ้งเชียนกำลังฝึกเขียนพู่กันจีนอยู่ในห้องหนังสืออย่างเงียบสงบและผ่อนคลาย พอได้ยินเสียงลูกสาวดังขึ้นที่หน้าประตู เขาก็ไม่ได้เงยหน้าขึ้น เพียงแต่บอกให้เธอเข้ามา

เซี่ยหานเดินย่องยกน้ำชาที่เพิ่งชงเสร็จใหม่ๆ เข้ามาให้อย่างเบามือ หลังจากวางถ้วยชาเรียบร้อย เธอก็อ้อมไปยืนข้างๆ พ่อ แล้วก้มมองดูลายมือพู่กันที่เขาเขียนอย่างตั้งอกตั้งใจ