บทที่ 527 ลงตัวในที่สุด

"กลัวอะไรล่ะ อารมณ์ที่ตามไม่ทันก็ถูกดึงขึ้นมาแล้วนี่นา แถมก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรสักหน่อย อีกอย่างเธอเองก็เคยผ่านการแสดงมาตั้งเรื่องหนึ่งแล้ว จะบอกว่ารับมือเรื่องแค่นี้ไม่ได้ได้ยังไง ฉันเชื่อในตัวเธอนะ" เซี่ยหานเอาไหล่ชนไหล่อวี๋ซูอิ่งแล้วขยิบตาให้

"เธอมั่นใจในตัวฉันขนาดนั้นเลยเหรอ ฉันรู้สึกว่าตัวเองถ่ายเรื่องนี้จนไม่มีใครเชื่อแล้วล่ะว่าฉันจะเล่นได้ดี" อวี๋ซูอิ่งถอนหายใจยาว ท่าทางดูเหนื่อยล้าหมดแรง

"ทำไมคิดแบบนั้นล่ะ ถึงประสบการณ์การแสดงจะยังไม่มาก แต่ก็ค่อยๆ สั่งสมได้ ตอนนี้เธอมีทั้งโอกาส เวลา และคนคอยหนุนหลังพร้อมสรรพ ขาดก็แค่ความมุ่งมั่นของตัวเธอเองนี่แหละ จะยอมแพ้ง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ" เซี่ยหานถอดชุดโบราณที่เปื้อนคราบดินออก แล้วเปลี่ยนกลับมาใส่ชุดลำลองของตัวเอง