บทที่ 534 ความปั่นป่วนบนโต๊ะไพ่

“โอย ชวนชวน เธออายุเท่าไหร่กันเชียวเนี่ย มาบ่นกระปอดกระแปดเป็นคนแก่ไปได้ ฉันชักจะกลัวเธอแล้วนะ เหมือนแม่ฉันเปี๊ยบเลย” เซี่ยหานส่ายหน้า พูดไม่ออกบอกไม่ถูกจริงๆ ทำไมพอจะแต่งงานขึ้นมา ไอ้โน่นก็ห้าม ไอ้นี่ก็ไม่ได้ ธรรมเนียมพิธีรีตองเยอะแยะไปหมด ถ้าต้องมานั่งเคร่งครัดขนาดนี้ เธอชักจะสงสัยแล้วว่าตัวเองจะกลายเป็นโรคกลัวการแต่งงานเข้าจริงๆ หรือเปล่า

ทว่าหลิวเย่กลับไม่เห็นด้วย และร่วมวงอบรมสั่งสอนเซี่ยหานด้วยอีกคน “บางเรื่องเธอก็ต้องฟังไว้นะ คำคนเฒ่าคนแก่นี่สำคัญมากจริงๆ”

อวี๋ซูอิ่งไม่มีประสบการณ์ด้านนี้ ทั้งยังไม่มีความเห็นอะไรเป็นพิเศษ ได้แต่ยืนอยู่ตรงนั้นแล้วทอดสายตามองเซี่ยหาน เซี่ยหานเห็นท่าทางที่ทั้งสามคนดูจะ ‘รวมหัวเป็นพวกเดียวกัน’ ก็เริ่มรู้สึกห่อเหี่ยว จึงจำต้องยกมือสองข้างขึ้นยอมแพ้ “จ้าๆ พอเถอะ ยอมพวกเธอแล้ว ฉันฟัง ฉันยอมฟังแล้ว โอเคไหม”