บทที่ 539 ข้อสันนิษฐานของหลิวเย่

ต่างจากบรรยากาศดีๆ ของเฟิงอวิ๋นกับอวี๋ซูอิ่ง ตอนนี้เซี่ยหยวนกลับนั่งดื่มเหล้าย้อมใจอยู่เพียงลำพัง สีหน้าของเขาไม่ได้มีความยินดีแม้แต่น้อย

สายตาของเขาจับจ้องไปยังหลิวเย่ที่กำลังนั่งคุยและทานของว่างอยู่กับชวนชวนและหลี่เยว่ไม่วางตา

รอยตบเมื่อครู่เริ่มหายเจ็บแล้ว เหลือเพียงรอยนิ้วมือสีแดงจางๆ ที่ยังพอมองเห็นได้ ดังนั้นพอมีหญิงสาวคนหนึ่งเดินตรงเข้ามาหมายจะทักทายและทำความรู้จัก เธอก็สังเกตเห็นรอยแดงบนแก้มเขาทันที หญิงสาวเอามือปิดปากอุทานเสียงเบา “คุณเซี่ยคะ หน้าคุณไปโดนอะไรมาน่ะคะ?”