บทที่ 549 เกมเริ่มขึ้นแล้ว

สายตาของเฟิงฉีจับจ้องอยู่ที่เซี่ยหานโดยไม่ละไปไหน แม้จะมีพ่อตายืนอยู่ข้างๆ เธอก็ตาม แต่เขาก็ไม่อาจละสายตาไปจากเธอได้เลยในเวลานี้ สำหรับเขาแล้ว เซี่ยหานมีแรงดึงดูดใจอย่างร้ายกาจมาตั้งแต่แรกเริ่ม ชนิดที่ไม่มีใครมาแทนที่หรือเทียบเคียงได้

"เฟิงฉี วันนี้ พ่อฝากเซี่ยหานไว้กับเธอนะ" เซี่ยจ้งเชียนไม่ได้ถือสาที่เฟิงฉี "ละเลย" ตนในเวลานี้ ตรงกันข้าม เขากลับรู้สึกโล่งอกและยินดีเป็นอย่างยิ่งที่เห็นเฟิงฉีรักและจริงใจต่อเซี่ยหานถึงเพียงนี้

"ครับคุณพ่อ วางใจได้เลยครับ ตลอดชีวิตนี้ ผมจะรักเธอให้มากกว่าชีวิตของผมเอง" คำมั่นสัญญาดุจคำสาบานของเฟิงฉีทำให้เซี่ยจ้งเชียนหมดห่วง