บทที่ 131 ย่าเฒ่าเซี่ยรู้สึกเสียใจภายหลัง

จิ่งอันโหวลุกขึ้นยืนแล้วกวักมือเรียกสวี่โหรวโหรวเข้ามา

"ท่านแม่ ท่านดูสิ นี่คือโหรวโหรวอย่างไรเล่า นางคือความหวังในภายภาคหน้าของตระกูลเซี่ยเราแล้ว"

สวี่โหรวโหรวเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและผิดหวังของฮูหยินผู้เฒ่า ก็เข้าใจเรื่องราวได้ในทันที