บทที่ 133 จิ่วอ๋องสารภาพรัก

หลิวหว่านชะงักไปเล็กน้อยด้วยความตกตะลึง

เซี่ยซือเหิงพยายามสะกดอารมณ์ให้สงบลง ทว่ามุมปากกลับอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มขึ้น

"เมื่อวานเปิ่นหวางมอบดอกไม้ให้ ช่างบุ่มบ่ามยิ่งนัก เปิ่นหวางลืมไปว่าแต่ก่อนเซี่ยจิ้นอันชอบมอบดอกเหมยหน้าหนาวให้เจ้า หากเปิ่นหวางนำดอกไม้นั้นมาแล้วทำให้เจ้าพลอยนึกถึงเขา…"