บทที่ 159 ความหมายของนาง

สวี่โหรวโหรวถูกจวนโหวจิ่งอันขังไว้ในเรือนฟืน ด้านนอกมีแม่เฒ่าคอยเฝ้าอยู่อย่างแน่นหนาหลายคน

หยินหลิ่วเองก็ถูกขังไว้เช่นกัน เพียงแต่มิได้อยู่ที่เดียวกัน

จงโหย่วเยี่ยนมายังสถานที่คุมขังหยินหลิ่ว ทันทีที่เปิดประตูออก ก็เห็นหยินหลิ่วนั่งกอดเข่าร้องไห้อยู่บนพื้น ทั่วร่างของนางเต็มไปด้วยบาดแผล ใบหน้าก็ถูกตบจนบวมเป่ง