บทที่ 168 ชี้ตัวปรักปรำ

ตระกูลเซี่ยของพวกเขานี่มันช่างน่าขันสิ้นดี

"ใช่ ข้านี่มันน่าขันสิ้นดี! หลิวหว่านช่วยข้าดูแลเรือนหลังมาตั้งหลายปี แต่ข้าก็ไม่เคยคิดจะเอาชีวิตนางเลยสักครั้ง ยาพิษพวกนั้นล้วนเป็นสวี่โหรวโหรวนางหญิงแพศยาที่แอบสับเปลี่ยนทั้งสิ้น คนเดียวในชาตินี้ที่ข้าติดค้างก็คือลูกสาวของข้า ข้ากลับคิดจะชุบเลี้ยงลูกนอกคอกคนนี้จนเกือบฆ่าลูกสาวแท้ๆ ของตัวเอง…"

เมื่อเซี่ยจิ้นอันเอ่ยถึงเรื่องนี้ สีหน้ากลับสงบนิ่งราวกับผิวน้ำที่ไร้ระลอกคลื่น