บทที่ 173 หนังสือหย่าของโหย่วเยี่ยน

ยามนี้เซี่ยไหวซานตกอยู่ในเงื้อมมือของจ่างกงจู่ หากนางสังหารเขาก็แล้วไปเถิด แต่เกรงว่านางจะพาคนหนีไปยังหนานเหมย ทิ้งภัยพิบัติไว้เบื้องหลังนี่สิ

เซี่ยหว่านหว่านเงยหน้ามองเขา ดวงตากลมโตเป็นประกายวับวาว "พวกเยา… ไปบึ้มเขาเลย!"

【อ๊า ไม่ได้หาคนตีรันฟันแทงตั้งนานแล้ว ตั้งแต่ตื่นมารอบก่อน ท่านแม่ก็ไม่ยอมให้หนูไปมีเรื่องกับใครมั่วซั่วอีกเลย ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน】