บทที่ 212 บุตรชายของหลี่ซื่อหลาง

พอจิ้งอู่ก้าวเข้ามา ก็เห็นภาพชายหนุ่มกำลังถูกทารกตัวน้อยขี่อยู่บนหลัง จนใบหน้าบิดเบี้ยวแยกเขี้ยวร้องโอดโอย

หยวนเป่าหน้าถอดสี กรีดร้องลั่นห้องอย่างสุดเสียง!

เขาแอบมุดเข้าไปหลบหลังฉากกั้นห้องด้วยความอับอาย