บทที่ 219 เกี่ยวดองผูกญาติ

แม้หลิวหว่านจะยิ้ม ทว่าในแววตากลับเปี่ยมล้นไปด้วยความอ่อนโยนและความรัก ทั้งยังมีหยาดน้ำตาเอ่อคลออยู่จางๆ

นางเองก็ปวดใจกับสิ่งที่เด็กหญิงคนนั้นต้องเผชิญไม่แพ้กัน

เซี่ยหว่านหว่านเบะปาก พยักหน้าหงึกๆ รัวๆ