บทที่ 233 ดอกลิลลี่

“เดิมทีก็เป็นการทาบทามสู่ขอให้พวกเด็กๆ อยู่แล้ว ทางเราย่อมไม่มีปัญหาอันใด เช่นนั้นเรียกสือเอ๋อร์มา ให้เด็กทั้งสองได้พบหน้ากันสักหน่อยดีหรือไม่เจ้าคะ”

หลิวฮูหยินยิ้มพลางกล่าว

มาถึงขั้นนี้แล้ว นางย่อมไม่อาจพูดว่าแม่นางผู้นี้ไม่ดี