บทที่ 244 รากความเป็นชายหายไปอีกแล้ว

เรื่องราวทั้งหมดถูกเขาเล่าและแสดงท่าทางประกอบอย่างออกรสออกชาติ

ใต้เท้าฉินกัดฟันกรอด แทบอยากจะพุ่งเข้าไปฉีกร่างเดรัจฉานผู้นี้ให้แหลกคามือ!

เมื่อพลังวิญญาณของยันต์ค่อยๆ เสื่อมสลาย เถียนเผิงก็เริ่มได้สติ เขากวาดตามองทุกสิ่งเบื้องหน้าด้วยความสับสนงุนงง รวมถึงเห็นสีหน้าสิ้นหวังของบิดามารดาตน