บทที่ 252 เสวี่ยกุ้ยเหริน

ตอนที่ทั้งสองรีบมาถึงตำหนักหลงหัว

บนพื้นเต็มไปด้วยข้าวของระเกะระกะ ฮ่องเต้นั่งคุดคู้อย่างสงบเสงี่ยมอยู่ที่มุมห้อง ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมอง

ส่วนเบื้องหน้าพระองค์นั้น ไทเฮากำลังชี้นิ้วด่ากราดไม่หยุดปาก