บทที่ 278 แปรใจไปรักคนอื่น

ฮ่องเต้ก้มพระพักตร์ลงทอดพระเนตร พอเห็นว่าตนกำลังเหยียบอยู่บนตัวของนักพรตเชียนอวิ๋นเข้าเต็มเปา ก็ตกพระทัยจนสะดุ้งโหยงกระโดดถอยหลังไปทันที

เจิ้นก็นึกสงสัยอยู่ว่าตั้งแต่เมื่อใดกันที่มีพรมบันไดนุ่มนิ่มแบบนี้มาปูไว้ในห้องบรรทม

ส่วนนักพรตเชียนอวิ๋นที่นอนแอ้งแม้งอยู่บนพื้นค่อยๆ กระอักลิ่มเลือดสีดำออกมาคำหนึ่ง พอลืมตาขึ้นมาอย่างยากลำบาก ก็เห็นใบหน้าของคนตัวใหญ่กับคนตัวเล็กสองคนกำลังจ้องมองเขาตาแป๋วด้วยความอยากรู้อยากเห็น