บทที่ 299 อย่าทิ้งหว่านหว่านไปนะ

“อื้อ”

หลิวหว่านตอบรับเพียงคำเดียว เขาก็ก้มลงมาจุมพิตอย่างไม่อาจรอช้าได้อีก

เพลิงเสน่หาของคนทั้งคู่พลันลุกโชนลึกซึ้งยิ่งขึ้น